Vandaag zijn we naar de Kennecot mines geweest. Hiervoor hadden we een shuttle geboekt, omdat om er te komen je over een gravelroad moest rijden van ongeveer 200 km en met een huurauto is dat niet aan te raden.
We worden om 7.15 opgehaald, het busje zit al aardig vol.
Dan begint de lange tocht, vol hobbels en gaten in de weg. Soms stoppen we even om foto’s te maken van het uitzicht. We naderen het Wrangell st Elias NP, hier ligt de mijn in.
We hopen ook op wildlife, dat is hier regelmatig te zien. Helaas zien we op de heen weg helemaal niets, behalve een eekhoorn of haasje wat de weg oversteekt.
We rijden over een hoge tressel brug en langs de Copper river.
Dan zijn we in Kennecott na ruim 3 uur rijden, we worden afgezet bij een loopbrug en worden dan met een andere shuttel naar het dorpje gebracht.
Naast het dorpje ligt de Kennicott gletsjer
Ton en ik nemen een soepje voor de lunch, Daan en Niels hadden nog een wrap van gisteren.
We boeken een rondleiding met gids voor 13.30, Ton gaat niet mee. Om bij de mijn te komen moeten we flink steil omhoog. Pittige wandeling!
Hier een stukje van het internet met uitleg over de mijn.
Dit verlaten kopermijnkamp is een nationaal historisch monument. De Kennecott Mining Corporation, opgericht in 1903, exploiteerde vijf mijnen in het gebied. Kennecott groeide uit tot een bruisend mijnkamp vol mijnwerkers en hun families. In 1925 voorspelde een geoloog dat het gebied spoedig uitgeput zou raken. Tegen 1938 was Kennecott een spookstad.
Kennecott is tegenwoordig een populaire toeristische attractie en de National Park Service is momenteel bezig met het stabiliseren en restaureren van veel van de molen- en dorpsgebouwen.
Het iconische uitzicht in Kennicott is het gigantische rode fabrieksgebouw van de oude Kennecott Copper Company, dat 14 verdiepingen hoog boven de Kennicott-gletsjer uittorent (de verschillende spellingen zijn te wijten aan administratieve fouten in officiële documenten van een eeuw geleden).
De mensen hebben er in erbarmelijke omstandigheden gewerkt, ze hadden maar 2 vrije dagen per jaar en ze werkten met ammoniak om de koper van het water te scheiden, vreselijk slecht natuurlijk en ze werkten met zware metalen wat ook niet best was. De mijn was 24 uur per dag open, ze werkten in shifts. Ze kregen een schamel loon.
Ik heb niet alles begrepen van de gids, maar het was een interessante rondleiding.
Dan rijden weer terug naar het hotel, weer ruim 3 uur over de hobbel weg met potholes en weer geen enkel dier gespot, wat jammer!
Hopelijk morgen weer wel! We eten in het restaurant van het hotel, maken het blog bij de open haard en gaan dan naar de hotelkamer!
Tot morgen, dan rijden we naar Fairbanks.
Jammer dat je geen wildlife hebt gezien, maar ik denk wel dat dit heel indrukwekkend was om mee te maken. Wat hebben die mensen hard moeten werken vroeger.
BeantwoordenVerwijderenNou he die hebben het heel zwaar gehad! Gr Renee
BeantwoordenVerwijderenEn weer een mooie dag in de pocket!!
BeantwoordenVerwijderenDat was een flink stuk rijden en jammer dat jullie onderweg geen wildlife hebben gezien. Wat is Kennecott Copper Company een mooi fotografieobject !!
BeantwoordenVerwijderenIndrukwekkende dag, en een eind rijden zeg. Wat een zwaar leven hadden die mijnwerkers, 2 vrije dagen per jaar, wtf....
BeantwoordenVerwijderenJa erg he 2 dagen vrij, niet te doen. Dat was een zwaar leven! Gr Renee
VerwijderenDat zal een hele ervaring zijn geweest de mijn, de rit ernaartoe en het bezoek. Mooie plaatjes weer van onderweg 🤩
BeantwoordenVerwijderenHi Kaatje, ja dat was me een ritje zeg, hobbel de bobbel!
BeantwoordenVerwijderen